İstanbul'un masal olduğu günlerden biriydi...

Hep mutlu sonla biten masallar gibi olsun ömrün çirkin meleğim...

Seviyorum...

Saclarinin daginikligini,
Sirtindaki tüyleri,
Terinin kokusunu,
Eğri tirnaklarini,
Ş' lere S deyişini,
Sabah uyanınca yalpalaya yalpalaya yürüyüşünü,
Tuvalette oturuşunu,
Bana sinirlendiğinde anne sen çok kötüsün ve bana kötü davranıyorsun demeni,
...
...
...
her halini çok seviyorum meleğimmmmm....

Oyunevi

Bu sabah alışılmışın dışında idi...Uyanıp seni uyandırdım, uyandırıldığın için kahvaltını yarım yamalak yaptın...saçlarını ördüm ve sonra birlikte hazırlanıp Oyun Evine gittik........

sonrası sonraki günlere şimdilik bu kadar....

hayırlı olsun aşkım

Ada

Insanın bir dedesi Girit’li, diğeri de Kıbrıs’lı olunca Ada aşkı bir başka oluyor ... düşündüm de Ada olgusu meğersem ne kadar da içimde...üniversiteyi adada okumam da cabası...

Amma velakin 10 senedir İstanbul’da olmama rağmen Buyukada ile tanışmam neden bu kadar geç oldu hiç bilmiyorum ama, buna  ilk görüşte aşk diyebilirim...İstanbul’a bu kadar yakın olup bu kadar uzak durabilmek, geçmiş gözlerimizin önünde yok olurken yanıbaşımdaki korunan geçmişe hayran kalmamak elde değil...

Nehir’im seninle birlikteyken sokak sokak yürümek mümkün olmadı tabii, zaten senin çok daha önemli problemlerin vardı...(ne sinir oyuncak şu Barbie'ler, mümkünse kimse almasın, çocuklar da kendilerine gereksiz dert yapmasın) 

Neyse daha çok gidebilmek için bahane kalmazdı yoksa...

Ben sevdim, hem de çoook...en kısa zamanda gitmek umuduyla....

 Nehir-Ela:)

 Nehir-Denizkızı Barbie

Ela-Turuncu Barbie-Nehir

tabii ki fayton

Aşk

huzur

veeee somewhere beyond the sea:)

Filamingo

Çocukluğuma dair çok şey hatırlamam ben, çocukluğunu sanki dün yaşamış gibi anlatanlara imrenişim bu yüzdendir işte...Neden diye düşündüğümde haksız da değilimdir hani, insan geçmişini nasıl canlı tutabilir ki geçmişten izler olmadıkça hayatında ,ama bazen öyle şeyler çıkar ki karşıma hatırlatıverir bana geçmişi.
Evdeki filamingolar da onlardan işte, çocukluğumdan resimleri canlandıran iki küçük filamingo...
Mersin' de Filamingo yolundan her geçişimizde görebilme ümidiyle bakardım etrafıma, hayal meyal hatırlıyorum...ama şimdi onlar da gelmez olmuş Mersin'e...
Ne acıdır ki ben de sahip çıkamayanlardanım, korumak için yeterince çabalayamayanlardan....
İşte bu yüzden meleğim sen geçmişine sıkıca sarıl istiyorum, tesadüfen hatırlayabileceğin  değil hiç unutmayacağın bir geçmişin olsun, geçmişin izlerini ne sen sil ne de başkalarının silmesine izin ver...


küçük filamingolardan sevgilerle....